Noseworkkonkurranse

Laurdag 9. oktober, og søndag 10. oktober blir det Noseworkkonkurranse på Dovre!

Endelig tid for konkurranse igjen! Og denne gongen blir det på Furuhaugli Fjellhytter i vakre Dovre!

Vi har fått tak i Naomi Sund som dommar, og gler oss til to dagar med søksutfordringar!

Laurdagen blir det “vanlig” NW1-konkurranse. Det vil sei at ekvipasjen får prøve seg i alle søksmomenta, og skal gjennom innendørssøk, utandørssøk, køyretøysøk og emballasejsøk. Eitt funn i kvart moment, og finner de alle så får de tittel! 
Søndag er det køyretøyspesialist, så det blir fleire søk med kun køyretøy.

Det er vanleg at søka blir delt opp, så ekvipasjen går ein runde med søk, så lunsjpause før siste søka. Sannsynlegvis gjer me det slik denne gongen og, og brukar Furuhaugli sine lokaler som pauserom. 🙂


Ein konkurranse i Nosework i klasse ein skal være ein gøyal utfordring, og ikkje for vanskelig. Utfordringa er i hovudsak tenkt å vere at det er nytt miljø, og ikkje at søket i seg sjølv er eksepsjonelt utfordrande. 


I utgangspunktet kan alle hundar delta, sjølv hundar som går på faste medisinar eller har problem med å omgåast andre hundar. Gi beskjed om du treng tilrettelegging i form av litt ekstra plass/rom når du går til/frå søksområda!

 

Du melder deg på her!

Finsk studie om aggresjon hjå hund

Aggresjon hjå hund er vanlegvis uønska, og kan få alvorlege konsekvensar for hund, eigar og samfunnet. Det er viktig å forstå kvifor nokre hundar vert aggressive, for å forstå korleis ein kan forsøke forbetre problemet ved trening eller å endre avl.

Eit finske studie har funne samanhengar mellom aggresjon hjå hund, miljø og kvar hundane bur. 9270 rasehundar var med i undersøkinga, der 1791 hundar ofte viste aggressiv atferd, og 7479 hundar ikkje viste aggressiv atferd mot mennesker.

 

Fleire faktorar

Studiet fann at det var fleire faktorar som auka sannsynligheten for aggressiv atferd mot menneske, og størst tendens fann dei hjå eldre hundar, hannhundar, hundar med meir frykt, mindre rasar, hundar som bur utan andre hundar og hundar der eigar har ikkje hatt hund før. 
Det var og skilnadar mellom rasar.
Resultata er dei same som frå tidlegare forskning, og antydar at betre informerte eigarar og avl kan hjelpe mot aggresiv atferd mot menneske, og at genetiske studier kan avdekke arvelege faktorar.

Frykt

Den største koplinga til aggressiv atferd var frykt. Usikre/fryktsomme hundar, og lydsensitive hundar, har tidlegare og vore kopla til aggressiv atferd mot ukjende. Aggressiv atferd stammar vanlegvis frå frykt, og fryktrelatert aggressiv atferd er generelt uønska atferd. Den finske studia skilde ikkje mellom fryktrelatert aggressiv atferd og anna aggressiv atferd. 

 

Hannhund

Det var signifikant kopling mellom kjønn og aggressivitet. Hannhundar hadde høgare sannsynlighet for aggressiv atferd enn tispene. 
I studiet var det 53% tisper.

Eldre hundar

Hundane i studiet var mellom to månader og 17 år gamle, med ein gjennomsnittsalder på 4,6 år. Dei eldre hundane var meir sannsynlege aggressive hundar enn dei yngre. Same assosiasjon mellom alder og aggressivitet har vore funnen før, med varierande resultat på skilnad i alder, og aggressivitet mot eigar vs mot framande. 
Aggressivitet kan vere eit symptom på smerte/ubehag, og det er mogleg at eldre hundar har sjukdommar som gjer dei meir aggressive pga smerte, dårleg syn og liknande.

Rase

Frå hundane i studiet var det langhåra collie som viste mest aggressiv atferd. Rasen viste og meir frykt.
Minipuddel, dvergschnauzer, schæfer, spansk vannhund og lagotto  viste og høg sannsynlighet for aggressiv atferd. I denne studien var det labrador og golden retriever som hadde lågast sannsynlighet for aggressiv atferd. 

Små hundar

Små hundar viste teikn til å vere meir aggressive enn smedium/større hundar. Dette i samsvar med tidlegare studier. 
Andre studier har vist at små hundar er kopla til meir frykt, og slik kan det henge saman at små hundar er meir sannsynlege til å vise atferdsproblemer enn større. 

Erfarne eigarar

Eigarar som hadde hatt hund før, hadde hundar som var mindre aggressive enn dei som var førstegongseigarar. Tidlegare erfaring med hund kan vere ei orsak til at eigarar til dømes er meir merksame på sosialisering, eller å oppfatte problematferd på eit tidlegare punkt. 

Aleinehund

Hundar som budde med andre hundar, var mindre sannsynleg aggressive enn hundar som budde utan andre hundar. Andre studier har vist at fleire hundar tydar og på at det er mindre sannsynleg aggressiv atferd mot eigar og mot andre hundar. 

Kjelde: Aggressive behavior is affected by demographic, environmental and behavioural factors in purebred dogs. Salla Mikkola, Milla Salonen, Emma Hakanen, Sini Sulkama, Cesar Araujo, Hannes Lohi.

Direktelenke til artikkelen her: https://www.nature.com/articles/s41598-021-88793-5.pdf

bilde av glad klikkertrent hund

Klikkertrening

Er du ein klikkertrenar, eller brukar du berre klikker i treninga? Det er nemlig ein forskjell.

Klikkeren er ein liten plastboks med ein metalldings som lagar ein spesifikk klikkelyd. I seg sjølv eit ubrukelig objekt med mindre du lærer hunden kva den betyr, og det går fint an å klikkertrene uten å bruke ein klikker.

“Clicker training is an animal training method based on behavioral psychology that relies on marking desirable behavior and rewarding it.” – Karen Pryor Clicker Training

Klikkertrening som metode

Karen Pryor har mykje av skylda/æren for at klikkertrening er så utbredt innan hundetrening i dag. Ho starta å bruke klikkeren medan ho arbeidde med delfinar, og brukte klikket for å kommunisere med delfinane kva atferd som førde til belønning. Og det er eigentleg klikkertrening i eit nøtteskal. Klikket blir ein markør, ein lyd som kommuniserer til dyret akkurat kva atferd som er riktig og at ein belønning er på veg.

Men klikkertrening som metode har vore godt kjent sidan før Karen Pryor, sjølv om det var lite brukt utanfor forskning. Metoden bygger på vitskapelege læringsprinsipp, og det er ein del ting som må vere på plass for at ein kan definere treninga som klikkertrening.

Fokus på å belønne riktig atferd

I klikkertrening legg me opp treninga for at hunden skal få til å velge riktig atferd, slik at me kan belønne. Me bygger opp treninga slik at hunden skal erfare kva atferd som løner seg i forskjellige situasjonar. 

tren kontakt med klikkertrening

Her må ein tenke litt omvendt i forhold til “gamaldags” trening, og i staden for å gripe inn og korrigere det hunden gjer feil fokusere på å legge merke til at hunden gjer riktig.
Det betyr mellom anna at du skal belønne kvalpen din for eksempel når den:

Er stille når det ringer på døra
Tar kontakt med deg når den er løs på tur
Er på kjøkkenet uten å hoppe opp på benken

Dette kan være vanskeligare enn ein ser for seg, for stort sett er det først når hunden gjer noko feil at ein startar treninga. Lag deg ein plan for kva du vil at den skal gjere i forskjellige situasjonar, og belønn det.


Frivillig atferd

Dette kan nok virke litt diffust, dei fleste tenker nok at dei trener med frivillig atferd om dei viser ein pølsebit og ber hunden sitte. Det motsatte av frivillig blir tvang, og det er få som driver med tvangs-sitting som treningsmetode.
Frivillig atferd definerar me som atferd hunden gjer av seg sjølv, uten at den blir lokka eller manipulert. Til dømes er atferder som å sette seg ned, kikke på deg eller følge etter andre atferder som me ikkje treng å lokke eller forme fram. Hunden kan dei av seg sjølv, så me kan klikke og belønne når dei skjer, og slik kommunisere med hunden at desse atferdene løner seg.

Betinga forsterker / Klikkeren

Klikkeren er nok det folk flest forbinder med klikkertrening. Me kallar den ein “betinga forsterker”, og det er ein spesifikk lyd som me har lært hunden at betyr at det er ein belønning på veg. Du kan bruke heilt andre ting enn klikkeren, andre lydar eller ord, eller synlige ting om du har ein døv hund. Det viktige er at det er ein markør som hunden forstår, og at den blir brukt for å markere akkurat det som er riktig. Skal du trene på hold fast så må du klikke medan hunden held fast i eit objekt, ikkje i det den spytter det ut.
Avtalen du lagar med hunden er at lyden betyr at atferden var riktig, og at det kjem ein belønning kort tid etterpå. Hunden kan slik lære meir komplekse atferder, og få markert riktig atferd sjølv om du ikkje står med pølse klar i handa eller om den er på lengre avstand til deg.

Fokus på kva me ser skjer

Eit svært viktig punkt ved klikkertrening er at me fokuserer på kva som faktisk skjer, og ikkje på kva me trur hunden kanskje tenker på. Det er ingen som er tankelesarar, og hundane kan ha heilt andre idear enn me faktisk trur.
Når me trener så ser me difor etter kva som faktisk foregår. Har eg klikka for at min hund satte seg, og så går hunden sin veg etter å ha fått belønninga, så kan det vere fleire ting som er feil.
Eg kan ha for kjedelig belønning, så hunden vil ikkje trene meir.
Det kan være andre ting i miljøet som hunden vil utforske.
Eg kan ha klikka på heilt feil tidspunkt, og egentlig fortalt hunden at det er det å bevege seg som er riktig.

Me analyserer det som faktisk foregår, ser på kva konsekvensar som heng saman og tilrettelegg for betre trening i neste omgang.


Lære meir?


Vil du lære meir om kva klikkertrening er?
Les gjerne meir her hos canis: https://canis.no/hva-er-klikkertrening/
Eller her hos forskning.no: https://forskning.no/dyreverden/slik-trener-du-dyret-ditt–vitenskapelig/800381
Eller her hos Karen Pryor: https://www.clickertraining.com/whatis

Eller gå eit kurs hjå oss i Canis Bergen! 

 

Før du kjøper kvalp

Det er mykje som er nytt og spennande når ein får seg kvalp for første gong, for både kvalp og eigar!

La oss sei at du har greidd kome deg gjennom jungelen av rasevalg, har funne oppdretter med kull, og er klar for å hente heim det nye familiemedlemmet. Kor mykje kan egentlig gå feil med ein gong?

Kvalpen likar ikkje å køyre bil

Køyreturen heim til familien er vanlegvis det første ein gjer, når kvalpen reiser frå sine kjente og plutselig har blitt din.  Sjølv kvalpar som har vore på biltur med oppdrettar kan bli stressa/redde/bilsjuke, og turen heim kan bli slitsom. Vær førebudd på hyppige stopp, og ta med ein person som kan fokusere på kvalpen medan de køyrer. 

Alt er nytt

Hugs at kvalpen din nettopp har forlatt alt den kjenner. Den har reist frå mor og søsken, og tryggheten fra kjent miljø, kjente lukter og mennesker. Gi den tid til å bli vant til alt det nye, og bli trygg i dei nye omgivnadane. Det kan være store kontrastar, så fokuser på å la kvalpen bli kjent i sitt tempo. Du har valgt kvalpen, den aner ikkje kvar den er!

Bli kjent med familien

La kvalpen bli kjent med familien og den nye heimen sin først. Særleg i aktive barnefamiliar kan kvalpen trenge litt ekstra tid, det skjer noko heile tida og er gjerne mykje fart og lyd. Pass på at kvalpen ikkje blir mykje løfta og herja med av verken ungar eller vaksne. 

Den første natta

Den første natta, og nettene, kan du gjerne sove med kvalpen. I kvalpekassa sov kvalpen saman med mor og søsken – og overgangen til ny heim, ny familie og å plutseleg skulle vere aleine om natta kan bli brå. Ligg gjerne på ei madrass på golvet der du vil kvalpen skal være etterkvart som den blir større, om du ikkje vil ha den i senga. Når du søv med kvalpen vert den rolegare om natta. Det vil og vere lettare å få med seg når den må ut på do.
Har du fått med eit teppe frå oppdrettar med kjent lukt, så la kvalpen sove med dette og.

Reinslighet

Kvalpane har ikkje kontroll på blæra, sånn er det berre. Medan dei er små må dei på do både titt og ofte. Dei første dagane er det vanlegvis mest trening for den nye familien å komme inn i rytmen på kor ofte det skjer – og å hugse å gå ut med kvalpen ofte nok. Tørk opp og vær kjappare ut neste gong.

Mat

Sannsynligvis har du enten fått med fôr frå oppdrettaren din, eller fått vite kva kvalpen er vant til å ete. Det er ikkje alltid dei er like ivrige i matfatet med ein gong dei kjem i nytt hus, men det går seg vanlegvis greit til etterkvart. Gi fleire måltider pr dag, og fjern etter ei stund om den ikkje et opp – så har du kontroll på kor mykje den faktisk får i seg. 
Tenker du å skifte fôr så gjer det gjerne litt gradvis, brå fôrskifter kan gi dårlig mage.